ناباروری ثانویه مردان (Secondary Male Infertility) به ناتوانی در ایجاد بارداری موفق پس از آنکه فرد قبلاً حداقل یک بار پدر شده است، اطلاق می‌شود. برخلاف ناباروری اولیه، علل آن اغلب به تغییرات اکتسابی در طول زمان نسبت داده می‌شوند که شامل عواملی مانند کاهش کیفیت یا کمیت اسپرم ناشی از واریکوسل جدید یا پیشرفته، اختلالات هورمونی که عملکرد بیضه را تحت تأثیر قرار می‌دهند، انسداد مجاری ناشی از عفونت‌های درمان‌نشده یا عوارض پس از جراحی، و همچنین تغییرات قابل توجه در سبک زندگی مانند چاقی، مصرف داروهای خاص یا سوءمصرف مواد است. تشخیص با ارزیابی دقیق سابقه پزشکی، معاینه فیزیکی و آزمایش‌های کلیدی مایع منی و هورمونی صورت می‌گیرد تا درمان مناسب، که معمولاً شامل رفع علت زمینه‌ای یا مداخلات کمک‌باروری است، آغاز شود.